Interview / Dimphy van Alphen – Poeh, het ervaren van eenheid

(Dimphy van Alphen, 43 jaar, leraar verpleegkunde en Chi Neng Qigong instructeur, getrouwd met Rene, dochter van 9: Asya, doet ruim 5 jaar Chi Neng, website: www.yishi.nl)

Waarom ben je met Chi Neng begonnen?
Omdat ik al 15 jaar Yoga deed en me eigenlijk een beetje ging vervelen tijdens de les. Meditatie had ik geprobeerd, maar dat werkte niet voor mij. Op het moment dat ze zeiden: ‘Je gedachten worden stil’ trokken er bij mij een fanfare en een circus naar binnen. Ik las toen “Meditatie in beweging voor de westerse mens” in een weekblad en heb een cursus gevolgd bij Emily Coolen.

Wat deed je hiervoor?
Yoga dus en daarnaast sportte ik heel fanatiek 6 keer per week tot mijn gezondheid ‘stop’ zei. Verder dans en dru yoga. Tai-chi en poweryoga heb ik ook nog even geprobeerd.

Welke oefeningen heb je gisteren gedaan en hoe lang?
De craneswalk 10 min, een lift qi up van ongeveer een half uur, een 3cm van een halfuur (waarschijnlijk iets minder, bij sommige oefeningen smokkel ik weleens, 5 min. wallsquats en 20 min body en mind, gisteren waren dat turn waist move kua en dragonshorn.

Welke effecten merk je bij jezelf?
Poeh… Toen ik begon met Chi Neng was het bar gesteld met mijn gezondheid.. Na intensief Chi Neng doen (Retreat Ossendrecht, zie www.bomico.nl) ging ik snel vooruit.. (Het uitgebreide verhaal over mijn gezondheid staat op de site van Bomico.)
Kort gezegd was ik beroerd, ziek, sacherijnig en negatief. En nu (meestal)gezond, blij en optimistisch.

Sinds het goed gaat met mijn gezondheid merk ik vooral dat ik anders in het leven sta. Vroeger viel het leven regelmatig als een grote koude vogelpoep op mijn hoofd, nu lijkt dat gewoon in mijn moestuin te belanden.

Wat betekent Chi Neng voor jou in je dagelijkse leven?
Het is mijn passie en ik kan het eigenlijk niet meer apart zien, het zit in alles verweven. De oefening is een afspiegeling van het dagelijks leven en het dagelijks leven een Chi Neng oefening? Ik probeer het in alles mee te nemen en mezelf, mijn reacties en emoties, te observeren. Lang niet altijd even succesvol, ik oefen daarom vooral heel veel in het lachen om mezelf als het niet lukt. (Dat staat ook als advies in de laatste alinea van DaoDe.) Daarbij geef ik minstens 4 x per week les.

Toen ik de enorme kracht van Chi Neng ging ervaren heb ik eerst een tijd gedacht “Goh, als ik geen gezin had dan ging ik me hier helemaal op toe leggen, hele dagen trainen en in China trainingsgroepen opzoeken etc. Ik vond het eigenlijk een beetje jammer dat dat niet mogelijk was. Nu denk ik daar anders over. Juist in het dagelijks leven en binnen het gezin leer ik het meest. Chi Neng is niet bedoeld om je af te zonderen en de hele dag op een bergtop te trainen, maar juist om midden in de maatschappij te staan en daar je Daode te beoefenen. Binnen mijn gezin kan ik steeds vallen en opstaan en lachen om mezelf.

Hoe ervaar jij het qiveld?
Als een soort liefdevolle altijd aanwezige beweging om ons heen, een oneindig veld van mogelijkheden en al wat je hoeft te doen is je er voor open te stellen. Het is vooral licht en blij.
Dan heb ik nog een 2e antwoord en dat is het qiveld wat je opbouwt als je samen intensief traint. Al snel na mijn kennismaking met Chi Neng heb ik me er helemaal op gestort, zo graag wilde ik gezond zijn. Ik heb alle retreats meegemaakt en daar 5 weken intensief getraind. Ik volgde toen alle mogelijke workshops, ging 3x naar Mallorca (toen ze 2 weken achter elkaar gingen ging ik 2 weken mee) en 2x naar China. Als iemand Chi Neng zei, dan stond ik al in de startblokken.

Ik ben enorm onder de indruk van wat er gebeurt als je intensief traint in een groep. De wonderen op het gebied van je gezondheid zijn al genoeg om je compleet van je sokken te blazen, maar nog meer ben ik onder de indruk van…. Ik vind het moeilijk om dit te benoemen. Het komt denk ik vooral neer op het ervaren van eenheid met de mensen om je heen, met alle gebeurtenissen, en met al wat is. Ineens is het leven zo duidelijk, simpel en logisch. Je gaat naast iemand zitten voor de lunch en die persoon zegt precies wat jij wilde horen. Je hoort jezelf precies het juiste tegen een ander zeggen. Alles valt op zijn plek. Het komt niet alleen goed met de wereld, het is gewoon goed en jij hebt je perfecte plaats daarin. Wat er ook gebeurt.
Als ik alleen thuis netjes elke dag mijn oefeningen doe, is dit besef er ook en regelmatig kan ik het ook ervaren, maar vaak is er ook twijfel en kost het moeite. Bij intensief met een groep trainen gaat het geheel vanzelf! Dat is een heel wonderbaarlijke ervaring.

Van welke leraar heb je het meest geleerd en wat?
Van allemaal heb ik veel geleerd: Patricia, Anneke, Veronique, Ooi niet te vergeten (ik citeer Ooi bijna wekelijks in de lessen) maar mijn favoriet nu is toch echt leraar Li. Voor mij heeft hij Chi Neng open en vrolijker gemaakt en misschien bovenal simpeler. Het universum begint direct naast je en doe maar niet te moeilijk, het is er gewoon. Gewoon trainen niet te veel met “ik” bezig zijn, een liefdevolle glimlach naar jezelf en de qi stroomt eigenlijk vanzelf naar binnen. Daarbij vind ik zijn bescheidenheid zo ontzettend mooi!

Heb je een tip of toepassing die iedereen zou moeten kennen?
Geef ongewenste gedachten even aandacht; zoals een kind dat om aandacht vraagt en doorzeurt tot het die aandacht gekregen heeft. Zo werkt het soms ook met je gedachten. Ga er even naar toe, bezie wat je op dit moment zo bezighoudt, want misschien is het wel belangrijk en sta je niet veilig of staat het gas nog aan. In ieder geval kun je tegen jezelf zeggen dat het logisch is dat die gedachten nu bij je opkomen. Soms zit er een sterk gevoel achter dat even gezien wil worden. Als je dat aandacht geeft, wordt het daarna meestal vanzelf rustiger. Hierna is er ruimte om af te stemmen op de oneindige rust en stilte van het universum en kun je daar je antenne op richten in plaats van op je denken. Voor mij werkt dit vaak goed. En vooral lachen als het niet lukt, en lachen om je eigen menselijkheid. Sommige eigenschappen kun je misschien lang verbergen maar uiteindelijk worden ze allemaal zichtbaar. De prettige, maar ook de eigenschappen die we als minder prettig bij anderen ervaren.

Wat draag jij bij aan een fijnere wereld?
Ik ben blij dat je dat vraagt :-). Mijn overtuiging is dat elk onrecht in de wereld te overwinnen is door een bewustzijnsverandering van jezelf. Zonder uitzondering!
Vroeger kon ik echt gebukt gaan onder het leed in de wereld. Ik heb een jaar in Afrika gewerkt en zag kinderen sterven aan ondervoeding. Ik heb me toen afgevraagd en wat nu: ga ik straks terug naar Nederland en leef ik daar gewoon verder of ga ik hard werken en sober leven en schenk ik een groot deel van mijn loon aan ontwikkelingssamenwerking? Want hoe kon ik gewoon verder leven met wat ik allemaal weet en gezien had?. Ik was onrustig en wist niet waar ik moest halen wat ik miste. Ik ben lange tijd gaan reizen, maar ook daar was het nergens te vinden.

In mijn werk dacht ik ook dat ik de wereld moest verbeteren en ik ben heel hard tegen de muur gelopen. Tot ik met Chi Neng begon en hierover ben gaan lezen (o.a. Eckhart Tolle) en er achter kwam dat de enige verandering die mogelijk is binnen in jezelf ligt. “Be the change you want to see in the world” (Ghandi).
Pas vroeg iemand: ‘vind je dat niet naïef om te denken dat je de wereld kunt veranderen door aan jezelf te werken?” Maar ik denk dat het naïef is te denken dat je de wereld kunt veranderen door met je vinger naar een ander te wijzen. Of vanuit je veronderstelde gelijk proberen de ander te overtuigen, waarbij ieder zich steeds dieper ingraaft in het eigen gelijk.

Problemen zijn niet op te lossen op het niveau waarop ze ontstaan zijn. Ik denk dat door eerlijk naar binnen te kijken en alles te accepteren wat er is je ook de buitenwereld kunt accepteren. Pas dan stoppen conflicten om ons heen en komt er echt verandering. Voor mij is Chi Neng de manier om dat te bereiken en ik hoop door mijn lessen ook anderen te motiveren/inspireren. Simpelweg door ze de oefeningen te leren en de totaliteitstheorie uit te leggen.
Dus ja, ik heb het gevoel dat ik mijn eigen kleine stukje hierin bijdraag en dat met enorm veel plezier, gemakkelijk en met een brede glimlach. Dat is zo anders dan hoe ik vroeger op de barricaden dacht te strijden voor een betere wereld.

Wil je nog iets kwijt?
Ja, ik deel hartstochtelijk de droom dat er een centrum komt waar altijd samen getraind kan worden waar mensen met een gezondheidsuitdaging terecht kunnen. Ondertussen zou ik het heel fijn vinden als instructeurs onderling meer samen zouden trainen, omdat je dan pas echt de enorme kracht van Chi Neng voelt. Ik denk dat daar nog veel winst voor ons te halen is. Je moet dan wel kunnen zien waar oefengroepjes zijn en wanneer die bij elkaar komen. Misschien dat we via jouw site iets kunnen opzetten?

Wat is Daode voor jou en hoe pas je dat toe?
Het is voor mij een handvat om mezelf te observeren en patronen te herkennen.
Ik vind de eenvoud van Daode heel mooi, heel universeel eigenlijk, de meeste godsdiensten hebben ook zo’n soort lijstje maar het grote verschil is dat je het niet voor god of een ander doet maar rechtstreeks voor je eigen organen zorgt. Voor mij is het wel echt de combinatie met trainen die het interessant maakt en voor transformatie kan zorgen. Zonder trainen zou het neer kunnen komen op het negeren van je eigen behoeften of gevoelens in plaats van ze herkennen en ermee aan de slag te gaan. Soms ben ik er heel bewust mee bezig en een andere keer is het meer op de achtergrond. Ik herken steeds beter m’n valkuilen en het wordt steeds moeilijker om er niets mee te doen omdat ik letterlijk fysieke klachten krijgen als ik dingen negeer of verloochen. Grappig wel eigenlijk.

Wat weet bijna niemand van je?
Mijn meest intense “spirituele”ervaring was in de kroeg. Misschien dat ik het daarom bijna nooit vertel, want in de kroeg dat klinkt als een heel ander soort ervaring; die ik trouwens ook goed ken. ;-)
Toen ik een jaar of 20 was, liep ik naar de bar om het 1e rondje (dus broodnuchter) te gaan bestellen toen vanuit het niets ik het gevoel had dat alle grenzen wegvielen. Moeilijk te omschrijven maar het leek alsof mijn gedachten/ervaringen eerst begrensd waren door mijn schedel en ineens was alles één. Hierna voelde ik me enorm gelukkig en blij, en niets deed er toe, zelfs doodgaan zou niets uitmaken.
Ik heb hier verder niets mee gedaan en er ook niet veel over nagedacht, ik zag het geloof ik als een soort kortsluiting. Pas toen ik tijdens het chinengen een soortgelijke ervaring kreeg, besefte ik dat ik het eerder had meegemaakt en hoe bijzonder dat was zomaar vanuit het niets.

Peter Veen – www.qiworks.nl